Old English · verb
gebannan
Normalised ġebannan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VII
- IPA
- /jeˈbɑn.nɑn/
- Syllables
- je · ˈbɑn · nɑn (3 syllables)
Meaning
-
to order, command
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġebanne | ġebēonnġebēon |
| 2nd singular | ġebenst | ġebēonneġebēone |
| 3rd singular | ġebenþ | ġebēonnġebēon |
| Plural | ġebannaþ | ġebēonnonġebēonon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġebanne | ġebēonneġebēone |
| Plural | ġebannen | ġebēonnenġebēonen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġebannan |
| Inflected infinitive | ġebannenne |
| Imperative singular | ġebann |
| Imperative plural | ġebannaþ |
| Present participle | ġebannende |
| Past participle | ġebannen |
All forms (17)
Etymology
From ġe- + bannan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gebannan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution