Old English · verb
geealdian
Normalised ġeealdian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /jeˈæ͜ɑl.di.ɑn/[jeˈæ͜ɑɫ.di.ɑn]
- Syllables
- je · ˈæ͜ɑl · di · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to grow old, become old
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġeealdiġe | ġeealdode |
| 2nd singular | ġeealdast | ġeealdodest |
| 3rd singular | ġeealdaþ | ġeealdode |
| Plural | ġeealdiaþ | ġeealdodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġeealdiġe | ġeealdode |
| Plural | ġeealdiġen | ġeealdoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġeealdian |
| Inflected infinitive | ġeealdienne |
| Imperative singular | ġeealda |
| Imperative plural | ġeealdiaþ |
| Present participle | ġeealdiende |
| Past participle | ġeealdod |
All forms (14)
Etymology
From ġe- + ealdian (“to grow old”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/geealdian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution