Old English · adjective
grimm
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ɡrimm/[ɡrim]
- Syllables
- ɡrimm (1 syllable)
- Modern English
- grimterriblefierceangry
Meaning
-
fierce, savage, terrible, cruel, angry
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | grimm | grimm | grimm |
| Accusative | grimne | grimme | grimm |
| Genitive | grimmes | grimre | grimmes |
| Dative | grimmum | grimre | grimmum |
| Instrumental | grimme | grimre | grimme |
| Plural | |||
| Nominative | grimme | grimmagrimme | grimm |
| Accusative | grimme | grimmagrimme | grimm |
| Genitive | grimra | grimra | grimra |
| Dative | grimmum | grimmum | grimmum |
| Instrumental | grimmum | grimmum | grimmum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | grimma | grimme | grimme |
| Accusative | grimman | grimman | grimme |
| Genitive | grimman | grimman | grimman |
| Dative | grimman | grimman | grimman |
| Instrumental | grimman | grimman | grimman |
| Plural | |||
| Nominative | grimman | grimman | grimman |
| Accusative | grimman | grimman | grimman |
| Genitive | grimragrimmena | grimragrimmena | grimragrimmena |
| Dative | grimmum | grimmum | grimmum |
| Instrumental | grimmum | grimmum | grimmum |
All forms (10)
Etymology
From Proto-West Germanic *grimm, from Proto-Germanic *grimmaz, from Proto-Indo-European *gʰrem- (“to thunder”). Cognate with Old Saxon grim, Old High German grim (German grimm, grimmig), Old Norse grimmr (Danish grim, Swedish grym); and with Greek χρεμίζω (chremízo), Old Church Slavonic грьмѣти (grĭměti) (Russian греме́ть (gremétʹ)), Latvian gremt. See grim for further information.
Descendants
grim
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/grimm · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution