eldertongue

Old English · adjective

meaht

Part of speech
adjective
IPA
/mæ͜ɑxt/
Syllables
mæ͜ɑxt (1 syllable)

meaht1 · adjective · alternative form

Senses

  1. alternative form of miht

Declension

Strong declension of meaht
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative meahtmeahtmeaht
Accusative meahtnemeahtemeaht
Genitive meahtesmeahtremeahtes
Dative meahtummeahtremeahtum
Instrumental meahtemeahtremeahte
Plural
Nominative meahtemeahtameahtemeaht
Accusative meahtemeahtameahtemeaht
Genitive meahtrameahtrameahtra
Dative meahtummeahtummeahtum
Instrumental meahtummeahtummeahtum
Weak declension of meaht
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative meahtameahtemeahte
Accusative meahtanmeahtanmeahte
Genitive meahtanmeahtanmeahtan
Dative meahtanmeahtanmeahtan
Instrumental meahtanmeahtanmeahtan
Plural
Nominative meahtanmeahtanmeahtan
Accusative meahtanmeahtanmeahtan
Genitive meahtrameahtenameahtrameahtenameahtrameahtena
Dative meahtummeahtummeahtum
Instrumental meahtummeahtummeahtum

meaht2 · noun · feminine · alternative form

Senses

  1. alternative form of miht

Declension · strong i-stem

Declension of meaht
SingularPlural
Nominative meahtmeahtemeahta
Accusative meahtmeahtemeahtemeahta
Genitive meahtemeahta
Dative meahtemeahtum

meaht3 · verb · inflected form

Senses

  1. second-person singular present indicative of magan

  2. Inflected form of magan

All forms (10)

Etymology

From earlier maht due to breaking before [-ht], from Proto-West Germanic *mahti, from Proto-Germanic *mahtiz, *mahtuz (“might, power”), from Proto-Indo-European *mógʰtis, *megʰ- (“to allow, be able, help”). Cognates include Old Frisian macht, mecht (West Frisian macht), Middle Dutch macht (Dutch macht), Old High German maht (German Macht), Old Norse máttr (Icelandic máttur), Gothic (mahts).

See the etymology of the corresponding lemma form.

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/meaht · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution