Old English · pronoun
nan
Normalised nān
- Part of speech
- pronoun
- IPA
- /nɑːn/
- Syllables
- nɑːn (1 syllable)
- Modern English
- nonenobodyno oneno
nan1 · determiner
Senses
-
no; not a, not one, not any
nān mann
no one
nan2 · pronoun
Senses
-
no one, nobody; none
Ūre nān ne mæġ tōweardnesse forecweðan.
None of us can predict the future.
Inflection
| Form | |
|---|---|
| Nominative singular | nān |
| Accusative singular masculine | nānnenǣnne |
| Accusative singular feminine | nāne |
| Accusative singular neuter | nān |
| Genitive singular masculine | nānes |
| Genitive singular feminine | nānre |
| Genitive singular neuter | nānes |
| Dative singular masculine | nānum |
| Dative singular feminine | nānre |
| Dative singular neuter | nānum |
| Instrumental singular masculine | nāne |
| Instrumental singular feminine | nānre |
| Instrumental singular neuter | nāne |
| Nominative plural | nāne |
| Accusative plural | nāne |
| Genitive plural | nānra |
| Dative plural | nānum |
| Instrumental plural | nānum |
All forms (8)
Etymology
Etymology tree Proto-Indo-European *né Proto-Germanic *ne Proto-Indo-European *ís? Proto-Indo-European *h₁óynos Proto-Germanic *ainaz Proto-Germanic *nainaz Proto-West Germanic *nain Old English nan From Proto-West Germanic *nain, from Proto-Germanic *nainaz, equivalent to ne (“not”) + ān (“one”).
Descendants
none
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/nan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution