Old English · verb
oferbrecan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class IV
- IPA
- /ˌo.ferˈbre.kɑn/[ˌo.verˈbre.kɑn]
- Syllables
- ˌo · fer · ˈbre · kɑn (4 syllables)
- Modern English
- overbreakinfringeviolate
Meaning
-
to infringe, violate (an agreement)
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | oferbrece | oferbræc |
| 2nd singular | oferbricst | oferbrǣce |
| 3rd singular | oferbricþ | oferbræc |
| Plural | oferbrecaþ | oferbrǣcon |
| Subjunctive | ||
| Singular | oferbrece | oferbrǣce |
| Plural | oferbrecen | oferbrǣcen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | oferbrecan |
| Inflected infinitive | oferbrecenne |
| Imperative singular | oferbrec |
| Imperative plural | oferbrecaþ |
| Present participle | oferbrecende |
| Past participle | oferbrocen |
All forms (14)
Etymology
From ofer- + brecan.
Descendants
overbreak
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/oferbrecan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution