Old English · verb
onealdian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈonˌæ͜ɑl.di.ɑn/[ˈonˌæ͜ɑɫ.di.ɑn]
- Syllables
- ˈon · ˌæ͜ɑl · di · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to grow old, become old
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | onealdiġe | onealdode |
| 2nd singular | onealdast | onealdodest |
| 3rd singular | onealdaþ | onealdode |
| Plural | onealdiaþ | onealdodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | onealdiġe | onealdode |
| Plural | onealdiġen | onealdoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | onealdian |
| Inflected infinitive | onealdienne |
| Imperative singular | onealda |
| Imperative plural | onealdiaþ |
| Present participle | onealdiende |
| Past participle | onealdod |
All forms (14)
Etymology
From on- + ealdian (“to grow old”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/onealdian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution