Old English · verb
reordian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈre͜or.di.ɑn/[ˈre͜orˠ.di.ɑn]
- Syllables
- ˈre͜or · di · ɑn (3 syllables)
Meaning
-
to speak, say, talk
-
to read
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | reordiġe | reordode |
| 2nd singular | reordast | reordodest |
| 3rd singular | reordaþ | reordode |
| Plural | reordiaþ | reordodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | reordiġe | reordode |
| Plural | reordiġen | reordoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | reordian |
| Inflected infinitive | reordienne |
| Imperative singular | reorda |
| Imperative plural | reordiaþ |
| Present participle | reordiende |
| Past participle | reordodġereordod |
All forms (15)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/reordian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution