Old English · adjective
rum
Normalised rūm
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ruːm/
- Syllables
- ruːm (1 syllable)
- Modern English
- roomspaciousroomybountifulextendedextensiveopportunityexpansive
rum1 · adjective
Senses
-
spacious, roomy
-
long, extended (of time)
-
liberal, extensive, ample, abundant, bountiful, expansive, generous
Wel bið þām eorle þe him on innan hafað, reþehyġdiġ wer, rūme heortan.
It's good for that fighter, that right-minded man, who has a roomy heart within himself.
c. 980, Almsgiving:
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | rūm | rūm | rūm |
| Accusative | rūmne | rūme | rūm |
| Genitive | rūmes | rūmre | rūmes |
| Dative | rūmum | rūmre | rūmum |
| Instrumental | rūme | rūmre | rūme |
| Plural | |||
| Nominative | rūme | rūmarūme | rūm |
| Accusative | rūme | rūmarūme | rūm |
| Genitive | rūmra | rūmra | rūmra |
| Dative | rūmum | rūmum | rūmum |
| Instrumental | rūmum | rūmum | rūmum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | rūma | rūme | rūme |
| Accusative | rūman | rūman | rūme |
| Genitive | rūman | rūman | rūman |
| Dative | rūman | rūman | rūman |
| Instrumental | rūman | rūman | rūman |
| Plural | |||
| Nominative | rūman | rūman | rūman |
| Accusative | rūman | rūman | rūman |
| Genitive | rūmrarūmena | rūmrarūmena | rūmrarūmena |
| Dative | rūmum | rūmum | rūmum |
| Instrumental | rūmum | rūmum | rūmum |
rum2 · noun · masculine/neuter
Senses
-
room, space
-
a space of time, an interval
-
opportunity
Declension · strong a-stem
All forms (11)
Etymology
From Proto-West Germanic *rūm. Cognate with Old Saxon rūm, Dutch ruim, Old High German rūm, Old Norse rúmr, Gothic (rums).
From Proto-West Germanic *rūm.
Descendants
room
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/rum · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution