Old English · pronoun
self
- Part of speech
- pronoun
- IPA
- /self/[seɫf]
- Syllables
- self (1 syllable)
- Modern English
- selfoneselfpersonally
Meaning
-
self; oneself, personally
Sē wer meahte unēaðe þurh hine selfne ārīsan oþþe gān.
The man could barely get up or walk by himself.
late 9th century, translation of Bede's Ecclesiastical History
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | self | self | self |
| Accusative | selfne | selfe | self |
| Genitive | selfes | selfre | selfes |
| Dative | selfum | selfre | selfum |
| Instrumental | selfe | selfre | selfe |
| Plural | |||
| Nominative | selfe | selfaselfe | self |
| Accusative | selfe | selfaselfe | self |
| Genitive | selfra | selfra | selfra |
| Dative | selfum | selfum | selfum |
| Instrumental | selfum | selfum | selfum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | selfa | selfe | selfe |
| Accusative | selfan | selfan | selfe |
| Genitive | selfan | selfan | selfan |
| Dative | selfan | selfan | selfan |
| Instrumental | selfan | selfan | selfan |
| Plural | |||
| Nominative | selfan | selfan | selfan |
| Accusative | selfan | selfan | selfan |
| Genitive | selfraselfena | selfraselfena | selfraselfena |
| Dative | selfum | selfum | selfum |
| Instrumental | selfum | selfum | selfum |
All forms (10)
Etymology
From Proto-Germanic *selbaz.
Descendants
self
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/self · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution