Old English · pronoun
sylf
- Part of speech
- pronoun
- IPA
- /sylf/[syɫf]
- Syllables
- sylf (1 syllable)
- Modern English
- selfoneself
Meaning
-
self, oneself
sīþas seċġan, · hū iċ ġeswincdagum earfoðhwīle · oft þrōwade, bitre brēostċeare · ġebiden hæbbe,
I can utter a true tale about myself, tell goings on how I by days of hardship oft tholed the times of hardship, have withstood bitter sorrow,
Mæġ iċ be mē sylfum · sōðġied wrecan,
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | sylf | sylf | sylf |
| Accusative | sylfne | sylfe | sylf |
| Genitive | sylfes | sylfre | sylfes |
| Dative | sylfum | sylfre | sylfum |
| Instrumental | sylfe | sylfre | sylfe |
| Plural | |||
| Nominative | sylfe | sylfasylfe | sylf |
| Accusative | sylfe | sylfasylfe | sylf |
| Genitive | sylfra | sylfra | sylfra |
| Dative | sylfum | sylfum | sylfum |
| Instrumental | sylfum | sylfum | sylfum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | sylfa | sylfe | sylfe |
| Accusative | sylfan | sylfan | sylfe |
| Genitive | sylfan | sylfan | sylfan |
| Dative | sylfan | sylfan | sylfan |
| Instrumental | sylfan | sylfan | sylfan |
| Plural | |||
| Nominative | sylfan | sylfan | sylfan |
| Accusative | sylfan | sylfan | sylfan |
| Genitive | sylfrasylfena | sylfrasylfena | sylfrasylfena |
| Dative | sylfum | sylfum | sylfum |
| Instrumental | sylfum | sylfum | sylfum |
All forms (10)
Etymology
Late West Saxon spelling of self.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/sylf · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution