eldertongue

Old English · adjective

unriht

Part of speech
adjective
IPA
/ˈunˌrixt/
[ˈunˌriçt]
Syllables
ˈun · ˌrixt (2 syllables)
Modern English
unrightillegaldepravitywronginjustice

unriht1 · adjective

Senses

  1. not right, wrong

  2. illegal

    Hēr Cynewulf benam Siġebeorht his rīċes and Westseaxna witan for unrihtum dǣdum

    here Cynewulf and the West-Saxon councillors deprived Sigebyrht of his kingdom for illegal acts. (Anglo-Saxon Chronicles, 755)

Declension

Strong declension of unriht
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative unrihtunrihtunriht
Accusative unrihtneunrihteunriht
Genitive unrihtesunrihtreunrihtes
Dative unrihtumunrihtreunrihtum
Instrumental unrihteunrihtreunrihte
Plural
Nominative unrihteunrihtaunrihteunriht
Accusative unrihteunrihtaunrihteunriht
Genitive unrihtraunrihtraunrihtra
Dative unrihtumunrihtumunrihtum
Instrumental unrihtumunrihtumunrihtum
Weak declension of unriht
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative unrihtaunrihteunrihte
Accusative unrihtanunrihtanunrihte
Genitive unrihtanunrihtanunrihtan
Dative unrihtanunrihtanunrihtan
Instrumental unrihtanunrihtanunrihtan
Plural
Nominative unrihtanunrihtanunrihtan
Accusative unrihtanunrihtanunrihtan
Genitive unrihtraunrihtenaunrihtraunrihtenaunrihtraunrihtena
Dative unrihtumunrihtumunrihtum
Instrumental unrihtumunrihtumunrihtum

unriht2 · noun · neuter

Senses

  1. wrong, evil, injustice, depravity

    unrihta to fela ricsode on lande ― too many wrongs prevailed in this land. (Wulfstan's Sermo Lupi)

  2. a defect

All forms (10)

Etymology

From Proto-Germanic *unrehtaz, equivalent to un- + riht.

Descendants

unright

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/unriht · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution