Old English · adjective
unriht
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈunˌrixt/[ˈunˌriçt]
- Syllables
- ˈun · ˌrixt (2 syllables)
- Modern English
- unrightillegaldepravitywronginjustice
unriht1 · adjective
Senses
-
not right, wrong
-
illegal
Hēr Cynewulf benam Siġebeorht his rīċes and Westseaxna witan for unrihtum dǣdum
here Cynewulf and the West-Saxon councillors deprived Sigebyrht of his kingdom for illegal acts. (Anglo-Saxon Chronicles, 755)
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | unriht | unriht | unriht |
| Accusative | unrihtne | unrihte | unriht |
| Genitive | unrihtes | unrihtre | unrihtes |
| Dative | unrihtum | unrihtre | unrihtum |
| Instrumental | unrihte | unrihtre | unrihte |
| Plural | |||
| Nominative | unrihte | unrihtaunrihte | unriht |
| Accusative | unrihte | unrihtaunrihte | unriht |
| Genitive | unrihtra | unrihtra | unrihtra |
| Dative | unrihtum | unrihtum | unrihtum |
| Instrumental | unrihtum | unrihtum | unrihtum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | unrihta | unrihte | unrihte |
| Accusative | unrihtan | unrihtan | unrihte |
| Genitive | unrihtan | unrihtan | unrihtan |
| Dative | unrihtan | unrihtan | unrihtan |
| Instrumental | unrihtan | unrihtan | unrihtan |
| Plural | |||
| Nominative | unrihtan | unrihtan | unrihtan |
| Accusative | unrihtan | unrihtan | unrihtan |
| Genitive | unrihtraunrihtena | unrihtraunrihtena | unrihtraunrihtena |
| Dative | unrihtum | unrihtum | unrihtum |
| Instrumental | unrihtum | unrihtum | unrihtum |
unriht2 · noun · neuter
Senses
-
wrong, evil, injustice, depravity
unrihta to fela ricsode on lande ― too many wrongs prevailed in this land. (Wulfstan's Sermo Lupi)
-
a defect
All forms (10)
Etymology
From Proto-Germanic *unrehtaz, equivalent to un- + riht.
Descendants
unright
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/unriht · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution