Old English · adjective
wis
Normalised wīs
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /wiːs/
- Syllables
- wiːs (1 syllable)
- Modern English
- wisewizard
Meaning
-
wise
wintra dǣl in woruldrīċe. · Wita sċeal ġeþyldiġ.
thus a man cannot become wise, before he would own a part of years in world-kingdom. A wise man must be patient.
forþon ne mæġ wearþan wīs · wer, ǣr hē āge
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | wīs | wīs | wīs |
| Accusative | wīsne | wīse | wīs |
| Genitive | wīses | wīsre | wīses |
| Dative | wīsum | wīsre | wīsum |
| Instrumental | wīse | wīsre | wīse |
| Plural | |||
| Nominative | wīse | wīsawīse | wīs |
| Accusative | wīse | wīsawīse | wīs |
| Genitive | wīsra | wīsra | wīsra |
| Dative | wīsum | wīsum | wīsum |
| Instrumental | wīsum | wīsum | wīsum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | wīsa | wīse | wīse |
| Accusative | wīsan | wīsan | wīse |
| Genitive | wīsan | wīsan | wīsan |
| Dative | wīsan | wīsan | wīsan |
| Instrumental | wīsan | wīsan | wīsan |
| Plural | |||
| Nominative | wīsan | wīsan | wīsan |
| Accusative | wīsan | wīsan | wīsan |
| Genitive | wīsrawīsena | wīsrawīsena | wīsrawīsena |
| Dative | wīsum | wīsum | wīsum |
| Instrumental | wīsum | wīsum | wīsum |
All forms (10)
Etymology
Etymology tree Proto-Indo-European *weyd- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *wéydos Proto-Indo-European *weyd-s-ós Proto-Germanic *wīsaz Old English wis Inherited from Proto-Germanic *wīsaz, from Proto-Indo-European *weyd-s-ós (“knowledgeable”), an extension of *weyd- (“to see, to know”). Akin to Old High German wīs and Old Norse víss.
Descendants
wise, wizard
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wis · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution