Old English · adjective
wund
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /wund/
- Syllables
- wund (1 syllable)
- Modern English
- woundwoundedinjuredsoreinjury
wund1 · adjective
Senses
-
wounded, injured, sore
Iċ eom ānhaga īserne wund, bille ġebennod, beadoweorca sæd, eċġum wēriġ.
I am a lone one wounded with iron, wounded by sword, sated of battle-works, weary by edges.
10th century, Exeter Book Riddle 5:
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | wund | wund | wund |
| Accusative | wundne | wunde | wund |
| Genitive | wundes | wundre | wundes |
| Dative | wundum | wundre | wundum |
| Instrumental | wunde | wundre | wunde |
| Plural | |||
| Nominative | wunde | wundawunde | wund |
| Accusative | wunde | wundawunde | wund |
| Genitive | wundra | wundra | wundra |
| Dative | wundum | wundum | wundum |
| Instrumental | wundum | wundum | wundum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | wunda | wunde | wunde |
| Accusative | wundan | wundan | wunde |
| Genitive | wundan | wundan | wundan |
| Dative | wundan | wundan | wundan |
| Instrumental | wundan | wundan | wundan |
| Plural | |||
| Nominative | wundan | wundan | wundan |
| Accusative | wundan | wundan | wundan |
| Genitive | wundrawundena | wundrawundena | wundrawundena |
| Dative | wundum | wundum | wundum |
| Instrumental | wundum | wundum | wundum |
wund2 · noun · feminine
Senses
-
a wound, an injury
Nǣfre lǣċecynn on folcstede findan meahte, þāra þe mid wyrtum wunde ġehǣlde,…
I could never find physicians on a battlefield, who would heal a wound with herbs,…
10th century, Exeter Book Riddle 5:
Declension · strong ō-stem
All forms (10)
Etymology
From Proto-West Germanic *wund, from Proto-Germanic *wundaz, from the verb *wundōną (“to wound”).
From Proto-West Germanic *wundu, from Proto-Germanic *wundō.
Descendants
wound
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wund · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution