Old English · verb
yfelcweþan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class V
- IPA
- /ˌy.felˈkwe.θɑn/[ˌy.velˈkwe.ðɑn]
- Syllables
- ˌy · fel · ˈkwe · θɑn (4 syllables)
Meaning
-
to curse
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | yfelcweþe | yfelcwæþ |
| 2nd singular | yfelcwist | yfelcwǣde |
| 3rd singular | yfelcwiþþyfelcwiþ | yfelcwæþ |
| Plural | yfelcweþaþ | yfelcwǣdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | yfelcweþe | yfelcwǣde |
| Plural | yfelcweþen | yfelcwǣden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | yfelcweþan |
| Inflected infinitive | yfelcweþenne |
| Imperative singular | yfelcweþ |
| Imperative plural | yfelcweþaþ |
| Present participle | yfelcweþende |
| Past participle | yfelcweden |
All forms (15)
Etymology
Equivalent to yfel + cweþan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/yfelcweþan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution