Old English · verb
þurhbrecan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class IV
- IPA
- /θurxˈbre.kɑn/[θurˠxˈbre.kɑn]
- Syllables
- θurx · ˈbre · kɑn (3 syllables)
- Modern English
- break through
Meaning
-
to break through
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | þurhbrece | þurhbræc |
| 2nd singular | þurhbricst | þurhbrǣce |
| 3rd singular | þurhbricþ | þurhbræc |
| Plural | þurhbrecaþ | þurhbrǣcon |
| Subjunctive | ||
| Singular | þurhbrece | þurhbrǣce |
| Plural | þurhbrecen | þurhbrǣcen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | þurhbrecan |
| Inflected infinitive | þurhbrecenne |
| Imperative singular | þurhbrec |
| Imperative plural | þurhbrecaþ |
| Present participle | þurhbrecende |
| Past participle | þurhbrocen |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to þurh- + brecan. Cognate with Old High German duruhbrehhan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/þurhbrecan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution