Old English · verb
benemnan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /beˈnem.nɑn/
- Syllables
- be · ˈnem · nɑn (3 syllables)
- Modern English
- stipulateaffirm
Meaning
-
to affirm
-
to declare, stipulate
-
to appoint, settle; to name to a position
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | benemne | benemde |
| 2nd singular | benemnest | benemdest |
| 3rd singular | benemneþ | benemde |
| Plural | benemnaþ | benemdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | benemne | benemde |
| Plural | benemnen | benemden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | benemnan |
| Inflected infinitive | benemnenne |
| Imperative singular | benemne |
| Imperative plural | benemnaþ |
| Present participle | benemnende |
| Past participle | benemedbenemned |
All forms (14)
Etymology
From be- + nemnan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/benemnan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution