Old English · adjective
brocen
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈbro.ken/
- Syllables
- ˈbro · ken (2 syllables)
- Modern English
- broken
brocen1 · adjective
Senses
-
broken
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | brocen | brocen | brocen |
| Accusative | brocenne | brocene | brocen |
| Genitive | brocenes | brocenre | brocenes |
| Dative | brocenum | brocenre | brocenum |
| Instrumental | brocene | brocenre | brocene |
| Plural | |||
| Nominative | brocene | brocenabrocene | brocen |
| Accusative | brocene | brocenabrocene | brocen |
| Genitive | brocenra | brocenra | brocenra |
| Dative | brocenum | brocenum | brocenum |
| Instrumental | brocenum | brocenum | brocenum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | brocena | brocene | brocene |
| Accusative | brocenan | brocenan | brocene |
| Genitive | brocenan | brocenan | brocenan |
| Dative | brocenan | brocenan | brocenan |
| Instrumental | brocenan | brocenan | brocenan |
| Plural | |||
| Nominative | brocenan | brocenan | brocenan |
| Accusative | brocenan | brocenan | brocenan |
| Genitive | brocenrabrocenena | brocenrabrocenena | brocenrabrocenena |
| Dative | brocenum | brocenum | brocenum |
| Instrumental | brocenum | brocenum | brocenum |
brocen2 · verb · inflected form
Senses
-
past participle of brecan
-
Inflected form of brecan
All forms (10)
Etymology
From Proto-Germanic *brukanaz, past participle of Proto-Germanic *brekaną.
Descendants
broken
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/brocen · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution