eldertongue

Old English · adjective

brocen

Part of speech
adjective
IPA
/ˈbro.ken/
Syllables
ˈbro · ken (2 syllables)
Modern English
broken

brocen1 · adjective

Senses

  1. broken

Declension

Strong declension of brocen
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative brocenbrocenbrocen
Accusative brocennebrocenebrocen
Genitive brocenesbrocenrebrocenes
Dative brocenumbrocenrebrocenum
Instrumental brocenebrocenrebrocene
Plural
Nominative brocenebrocenabrocenebrocen
Accusative brocenebrocenabrocenebrocen
Genitive brocenrabrocenrabrocenra
Dative brocenumbrocenumbrocenum
Instrumental brocenumbrocenumbrocenum
Weak declension of brocen
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative brocenabrocenebrocene
Accusative brocenanbrocenanbrocene
Genitive brocenanbrocenanbrocenan
Dative brocenanbrocenanbrocenan
Instrumental brocenanbrocenanbrocenan
Plural
Nominative brocenanbrocenanbrocenan
Accusative brocenanbrocenanbrocenan
Genitive brocenrabrocenenabrocenrabrocenenabrocenrabrocenena
Dative brocenumbrocenumbrocenum
Instrumental brocenumbrocenumbrocenum

brocen2 · verb · inflected form

Senses

  1. past participle of brecan

  2. Inflected form of brecan

All forms (10)

Etymology

From Proto-Germanic *brukanaz, past participle of Proto-Germanic *brekaną.

Descendants

broken

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/brocen · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution