Old English · adjective
earm
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /æ͜ɑrm/[æ͜ɑrˠm]
- Syllables
- æ͜ɑrm (1 syllable)
- Modern English
- armpoormiserable
earm1 · adjective
Senses
-
poor, miserable
earmne ānhogan · oft ġebindað,
Then sorrow and sleep together at once oft bind the poor loner,
Ðonne sorg ond slǣp · somod ætgædre
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | earm | earm | earm |
| Accusative | earmne | earme | earm |
| Genitive | earmes | earmre | earmes |
| Dative | earmum | earmre | earmum |
| Instrumental | earme | earmre | earme |
| Plural | |||
| Nominative | earme | earmaearme | earm |
| Accusative | earme | earmaearme | earm |
| Genitive | earmra | earmra | earmra |
| Dative | earmum | earmum | earmum |
| Instrumental | earmum | earmum | earmum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | earma | earme | earme |
| Accusative | earman | earman | earme |
| Genitive | earman | earman | earman |
| Dative | earman | earman | earman |
| Instrumental | earman | earman | earman |
| Plural | |||
| Nominative | earman | earman | earman |
| Accusative | earman | earman | earman |
| Genitive | earmraearmena | earmraearmena | earmraearmena |
| Dative | earmum | earmum | earmum |
| Instrumental | earmum | earmum | earmum |
earm2 · noun · masculine
Senses
-
arm
Wiht cwōm gongan þǣr weras sǣton moniġe on mæðle, mōde snottre; hæfde ān ēage ond ēaran twā, ond II fēt, XII hund hēafda, hryċ ond wombe ond honda twā, earmas ond eaxle, ānne swēoran ond sīdan twā. Saga hwæt iċ hātte.
A being came walking there many men sat in a gathering, wise in mind; it had an eye and two ears, and two feet, twelve hundred heads, a back and a belly and two hands, arms and a shoulder, one neck and two sides. Say what I am.
c. 980, Exeter Book Riddle 86:
Declension · strong a-stem
All forms (11)
Etymology
From Proto-Germanic *armaz, further etymology uncertain. Cognate with Old Frisian erm, Old Saxon arm, Dutch arm, Old High German arm (German arm), Old Norse armr (Danish and Swedish arm), Gothic (arms).
From Proto-West Germanic *arm, from Proto-Germanic *armaz, from Proto-Indo-European *h₂er-mos (“joint”). Cognate with Old Frisian arm, Old Saxon arm, Dutch arm, Old High German arm (German Arm), Old Norse armr (Swedish arm), Gothic (arms). The Proto-Indo-European root is also the source of Old Church Slavonic рамо (ramo) (Bulgarian ра́мо (rámo, “shoulder”)), Latin armus.
Descendants
arm
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/earm · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution